Błaszczuk Władysław „Wilk”

Władysław Błaszczuk „Wilk” – żołnierz Armii Krajowej, WiN oraz II Inspektoratu Zamojskiego AK. Pełnił funkcję komendanta rejonu Miączyn.

Władysław Błaszczuk urodził się  25 lutego 1908 roku w Zawalowie w domu Stanisława i Katarzyny z domu Baj. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej, a w 1929 roku został powołany do służby wojskowej.

Błaszczuk służył w 2. pułku strzelców konnych w Hrubieszowie do 1931 roku. Dosłużył się stopnia wachmistrza. Przed wybuchem wojny został zmobilizowany i brał udział w kampanii wrześniowej. Po zakończeniu działań powrócił na rodzinne gospodarstwo do Zawalowa.

W 1941 roku rozpoczął działalność konspiracyjną w Armii Krajowej. Początkowo pełnił funkcję dowódcy drużyny, a następnie plutonu w II kompanii rejonu IV Zawalów pod dowództwem ppor. Tadeusza Błasiaka „Groma”. Po wkroczeniu sowietów pracował jako komendant SOK w Koniuchach, Miączynie oraz Werbkowicach. Przez ten czas cały czas był członkiem WiN. Ujawnił się 12 kwietnia 1947 roku przed PUBP Hrubieszów.

Następnie w 1950 roku został zaprzysiężony przez Józefa Włoszczuka „Pistoleta” do II Inspektoratu Zamojskiego AK. Jako mieszkaniec Zawalowa udzielał wsparcia Wróblewskiemu Mieczysławowi „Szum” oraz Janowi Kiełbińskiemu „Szpilce”. Zdaniem tego drugiego oraz Stanisława Karczewskiego „Iwo” Błaszczuk miał zostać komendantem rejonu na terenie Miączyna. Przez cały okres konspiracji używał pseudonimu „Wilk”.

Po rozbiciu struktur II Inspektoratu Zamojskiego AK i zaciskaniu się pętli resortu bezpieczeństwa Błaszczuk postanowił zacząć się ukrawać. W grudniu 1951 roku i w styczniu 1952 roku Urząd Bezpieczeństwa Publicznego z Hrubieszowa organizował kilka nieudanych prób schwytania „Wilka” w zasadzkach. Ujawnił się sam 16 kwietnia 1952 roku przed Wojskową Prokuraturą Rejonową w Lublinie. Został zwolniony ale przez dłuższy czas był inwigilowany przez UB.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *